semalam pulang ke S.A. dengan hati yg sebal. dengan hati yg hiba. dengan hati yg sayu. ingin saja aku langgar semua kereta yg ada di depan. tp bila saja terpandangkan si pengarang jantungku di sebelah, aku jadi rasa bersalah. rasa bersalah sbb punya keinginan itu. kenapa aku tidak fikirkan dia?? si dia yg telah aku kandungkan dengan susah payahnya. si dia yg telah aku lahirkan dengan rasa sakit yg tidak terhingga. si dia yg suda membahagiakan hati keibuanku. air mata laju saja berguguran dr kelopak mata ini. pandangan jadi kabur. nasib baik tiada apa2 yg berlaku. nasib jugak la kami sampai ke destinasi dalam keadaan yg selamat. Tuhan masih sayangkan kami. mungkin bukan aku, tapi si pengarang jantungku itu. "maafkan mummy, sayang..". :(
lihatlah si pengarang jantungku ini tidur. sungguh lena sekali.
video yg aku janjikan. aksi si zahin baru belajar merangkak.
Mummy







